De stadslogistiek is de laatste jaren fors veranderd. Met zero-emissiezones en elektrificatie is er ruimte voor nieuwe merken en modellen bestelauto’s. Hoe verhouden die zich tot de gevestigde orde en verandert dit hoe je een bestelauto kunt inzetten? Wij zetten drie concurrenten naast elkaar voor een vergelijking: de Farizon V7E, de Kia PV5 en de Volkswagen ID. Buzz Cargo.
Farizon V7E: serieuze business
Farizon is op de Nederlandse markt nog een relatief nieuw merk. Vorig jaar debuteerde het Chinese merk in ons land met de SuperVan, dit jaar is de V7E nieuw. Een iets kleiner, meer basic model. Farizon is nog onbekend, merken we op straat aan de reacties. Het is makkelijk deze auto als ‘Chinees nummer zoveel’ af te doen. Te makkelijk, want achter Farizon zit de autogigant Geely, ook bekend van Volvo en Polestar. Niet te onderschatten dus. De V7E is de langste testauto in deze test, met 500 cm is hij ongeveer dertig centimeter langer dan de Kia en de Volkswagen. De wielbasis is 320 cm, de wielen staan op de hoeken van de carrosserie. De elektromotor neemt niet veel ruimte in, de V7E heeft een korte neus. Het ontwerp is minimalistisch en kan samen met de witte carrosserie niet iedereen bekoren. “Alsof iemand een melkpak op zijn kant heeft gelegd”, becommentarieerde een passerende designer. De V7E is smal en dat merk je in de cabine. Daarin scoort de V7E wel met de ‘bijrijdersbank’ met neerklapbare leuning. Er kan met één veiligheidsgordel slechts één bijrijder mee. Echt jammer is dat de bestuurdersstoel niet in hoogte verstelbaar is. Met het in diepte en hoogte verstelbare stuur is een redelijke zitpositie in te stellen. De materialen in de Farizon zijn hard maar solide. Het infotainmentsysteem en ook het instrumentendisplay is niet van topklasse. Dat moet Geely toch beter kunnen. Ook een draadloze telefoonoplader ontbreekt. De regeneratie instellen via het instrumentendisplay is niet mogelijk tijdens het rijden. Ook moet er veel gescrold worden om veiligheidssystemen uit te zetten. Dat kan beter. De V7E piept en waarschuwt irritant veel, soms om onduidelijke redenen. Het weggedrag is ook zo. Soms goed, soms wat nerveus. De auto wekt minder vertrouwen op de weg dan de andere twee testauto’s. De Farizon scoort punten met zijn laadruimte. Die is flink langer dan bij de andere twee testauto’s. Ook het laadvermogen is fors hoger. Jammer is dat Farizon ook hier punten laat liggen, bijvoorbeeld bij de weinig stabiele achterdeuren. Er zit geen automatische vergrendeling op, waardoor ze snel dichtvallen of openwaaien. Vastzetten kan wel, maar het blijft behelpen. De (vanaf)prijs en de garantie (5 jaar op voertuig, 8 jaar op accupakket) van deze Chinees maken echter veel goed.
Kia PV5 Cargo: met de deur in huis
‘Beste binnenkomer’. Dat was de kop boven onze eerste rij-impressie met de Kia PV5 Cargo vorig jaar. Hij maakte veel indruk op ons en werd niet veel later verkozen tot International Van of the Year 2026. Maar daar hield het niet op. Nederland bestelde de PV5 op grote schaal en hij is dit jaar de best verkochte bestelauto in zijn segment in ons land. Dat is nog eens een entree! Hoog tijd dus om de PV5 te vergelijken met de concurrentie. De Kia ziet er net als de Farizon eigenzinnig uit, maar de designtaal van de Koreanen went na een tijdje wel. Er zitten ook slimmigheidjes in verwerkt, zoals de lage raamlijn bij de deuren en de lage tildrempel aan de achterzijde. We zien op ons testmodel ook twee schuifdeuren. Het laadpunt zit aan de voorkant, zodat je altijd vooruit bij de laadpaal moet parkeren, en achteruit wegrijden. Het interieur is goed doordacht. Er is veel opbergruimte, met grote vakken in het dashboard en zelfs een verborgen vak onder de vloermat. De PV5 is echt van deze tijd, getuige een sleuf in het dashboard waar je zelf 3D-geprinte tools kunt bevestigen. Onze rijk uitgeruste testauto heeft stuurverwarming en naast stoelverwarming ook stoelventilatie. Heel fijn en praktisch zijn de regeneratieflippers achter het stuur. One-pedal driving kan ook met de functie I-Pedal. Het ontwerp van de de laadruimte van de PV5 was vanaf het begin veel besproken. De tilhoogte van de vloer was heel laag, met een vreemde verspringing bij de wielkasten. Dat is nu opgelost door een iets hogere laadvloer en handige laatjes onder de vloer. De PV5 zelf en ook de laadruimte is minder groot dan die van de Farizon. Dat merk je aan laadvolume en laadvermogen. Het trekkend gewicht blijft steken op 750 kg. (Inmiddels is dat aangepast naar 1500 kg, redactie Bestelauto). Irritant blijft de geel gemarkeerde slotbevestiging bij de achterdeuren. We stoten deze keer wel lelijk ons hoofd ertegen.
De Kia maakt veel goed met zijn rij-eigenschappen. Die zijn vergelijkbaar die van Kia’s personenauto’s. De auto rijdt soepel, laat zich goed besturen en heeft een heerlijk korte draaicirkel van 11 m. We merkten in de testweek dat we ernaar uitkeken om weer achter het stuur van de PV5 te kruipen. Dat is een groot compliment.
Volkswagen ID. Buzz Cargo: toch een klassieker
We worden bij Bestelauto altijd een beetje moe als Volkswagen weer eens begint over de historie van de Bulli. Het is een legendarische auto, maar het verhaaltje kennen we nu wel. Ook bij de ID. Buzz hoorden we dat in het begin. Fraai om te zien is dat de ‘nieuwe legende’ zich nu ook in de praktijk bewijst. Je ziet de ID. Buzz (Cargo of niet) echt veel in het straatbeeld. En na wat hic-ups in het begin zie je dat VW nu de ID. Buzz kleine updates geeft waarmee het voertuig alleen maar beter wordt. Zo zit er nu een stuur in met ‘gewone’ knopjes. Voldoet prima. Op de laadaansluiting kan met een speciale adapter V2L worden geladen en in het nieuw vormgegeven multimediasysteem kunnen snel en simpel de meest irritante assistentiesystemen worden uitgezet. Hulde daarvoor! Het interieur is nu al een oude bekende, met voor- en nadelen. We zitten goed, maar het diepe dashboard maakt het zien van verkeerslichten soms lastig. En de gebruikte materialen vinden we wel wat hard en grijs voor een auto van deze prijs. Wel is deze ID. Buzz de enige testauto met een echte bijrijdersbank. Twee passagiers kunnen dus mee. Volkswagen had een 4Motion-versie van de ID. Buzz naar deze test gestuurd. Met twee elektromotoren, op de voor- en achteras elk een. Dat levert een vermogen op van 340 pk bij een koppel van 697 Nm. Dat is heel fors en zelfs wat gevaarlijk als je niet op zoveel direct vermogen bent ingesteld. Een ‘zachte voet’ is aan te raden. Voordeel van zoveel power is een trekgewicht van 1800 kg. In de laadruimte mag deze ID.Buzz 747 kg meenemen. Onze ID. Buzz had aan de achterzijde een grote achterklep. Niet altijd handig met laden en lossen; gelukkig zijn twee achterdeuren ook mogelijk.
Je hoeft de ID. Buzz echt niet te vergelijken met de Bulli. Hij heeft na een stroeve start zich inmiddels bewezen als een pionier en klassieker in het segment van moderne, software-defined bestelauto’s.

Opzet & conclusies
Het is een machtig interessante tijd op de internationale bestelautomarkt. Nieuwe spelers begeven zich op een traditioneel door Europese merken gedomineerd speelveld. Chinese merken als Farizon en een Koreaans merk: Kia. De PV5 werd meteen na zijn introductie verkozen tot International Van of the Year 2026 en werd het uitgangspunt voor deze test: volledig elektrisch en qua afmetingen en positionering net onder het eentonnersegment van een Ford E-Transit Custom of Volkswagen eTransporter. Bij die PV5 zochten we gelijksoortige voertuigen en kwamen uit bij de Volkswagen ID. Buzz en nieuwkomer Farizon V7E. Een mooi trio dat staat voor de meest moderne bestelauto’s op basis van een platform met accu’s en ‘software-defined’, zoals dat zo mooi heet. Het geeft veel mogelijkheden, zoals we ook zien met de nieuwe Renault Trafic E-Tech en de Kia PV7 (zie elders in dit magazine).
Na een week testen kunnen we de Farizon, de Kia en de VW goed met elkaar vergelijken. De Farizon is 30 cm langer dan de andere twee. Ook zijn wielbasis is het grootst. Dat zie je terug in de laadruimte. De Farizon heeft significant meer laadvolume en laadvermogen. In de cabine is het echter krapper, en het zitcomfort laat te wensen over. Ook wat betreft het multimediasysteem kan Farizon nog veel leren van Kia en Volkswagen. Het is mooi om te zien dat de ID. Buzz in het interieur met wat updates misschien iets minder innovatief is, maar veel praktischer. De PV5 is in zijn interieur onovertroffen, met tal van slimme opbergvakken en praktische innovatie vanaf het begin.
Onze metingen leverden diverse winnaars op. Met zijn superieure vermogen sprint de VW iedereen er uit. De Kia is dan weer goed geïsoleerd en heel stil. De PV5 wint ook onze verbruikstest en komt bijna even ver op een volle acculading als de Volkswagen, die daadwerkelijk de grootste accu heeft. Topsnelheid is niet zo heel belangrijk bij bestelauto’s, maar toch is het jammer dat de Farizon niet harder kan dan 120 km/h, in een land waar je soms 130 mag. De Kia maakt de meeste indruk met zijn rij-eigenschappen, die dicht bij die van een personenauto liggen. De VW zit daar dicht bij, de Farizon V7E kan ook dit gebied nog stappen zetten.
Zoals we ook al zeiden, deze bestelauto’s zijn heel modern. Ze zitten vol software en connectivity, waar je als berijder en fleetowner je voordeel mee kunt doen. Ook zijn onze testauto’s alle drie voorzien van V2L, echt een voorziening van deze tijd. Daarin zijn onze testauto’s hetzelfde.
Maar er zijn ook forse verschillen. Zo heeft de Kia een garantie van 7 jaar op voertuig en accupakket, de Farizon 5 jaar op het voertuig en 8 jaar op het accupakket en de Volkswagen slechts 2 jaar op het voertuig, maar ook 8 jaar op het accupakket. Ook in de prijslijsten zijn er flinke verschillen. De Farizon is voordelig geprijsd, met een vanafprijs voor het hier geteste model net geen 32.000 euro. De Kia zit met een kleine 40.000 euro al flink hoger en de ID. Buzz is echt fors duurder: bijna 51.000 euro, dus 20.000 euro meer dan de Farizon!
Welke bestelauto de winnaar van deze multitest is, is aan u. Vindt u de aanschafprijs belangrijk, of de laadruimte, dan kan de Farizon u wellicht bekoren. Kijk je naar rijgedrag en restwaarde, dan zijn de Kia en de VW een betere keus. Kia en VW hebben nu ook nog een beter dealernetwerk, al moet gezegd worden dat Farizon inmiddels goed bezig is om gerenommeerde dealers aan te stellen. Eén ding is zeker: deze elektrische, software-defined bestelauto’s herdefiniëren de bestelautomarkt. Ze zijn het nieuwe normaal.

Tekst: Arjan Velthoven – Foto’s: Jan Lieftink





















