De laatste paar jaar zie je ze steeds meer op de Nederlandse bestelautomarkt: elektrische personenauto’s die met een cargopakket ineens fungeren als bestelauto! Hoe slim is dat? Bestelauto testte drie van deze bestelauto’s (of zijn het toch personenauto’s?).
In een ver verleden hadden we in Bestelauto een rubriek die ‘Gek op Grijs’ heette. Daar stonden vaak omgebouwde personenauto’s in. De laatste jaren zien we weer elektrisch personenauto’s verschijnen die met een conversiekit ineens ‘Cargo’ zijn. Bij Bestelauto’s reden we al eerder met de Volkswagen ID.3 Cargo, de Kia e-Niro Cargo en de Volvo EX30 Cargo. En nu hebben we zelfs een multitest met deze Cargo’s, in dit geval de Ford Explorer Cargo, de Kia EV3 Cargo en de splinternieuwe Volvo EX40 Cargo. Drie testauto’s dus. Is het aanbod zo smal? Nee, maar meer auto’s konden we niet geleverd krijgen. We hadden ook graag de Citroën ë-C3 Van, de Renault 4 E-Tech Electric Van en de Skoda Elroq Cargo gereden. Net als ons testtrio auto’s die je als kleine ondernemer goed kunt gebruiken en die het comfort en gebruiksgemak van een personenauto hebben.
Ford Explorer Cargo: Allemansvriend met power
Ford introduceerde de Cargo-versie van de Explorer iets meer dan een jaar geleden. De Explorer is een broertje van de Volkswagen ID.4, maar hij heeft een eigen gezicht en een aansprekend uiterlijk. Het is een echte SUV: hoge neus (zonder grille) en een forse carrosserie. De Explorer Cargo is met 446 cm het langste van ons testtrio. Hij heeft 19 inch lichtmetalen velgen dragen bij aan het stoere karakter van de auto. Die verraden al een beetje zijn kracht: met 210 kW (286 pk) is hij het krachtigst van onze testauto’s. Hij kan dan ook heel rap zijn, maar dat gaat natuurlijk wel ten koste van de inhoud van het 77 kWh grote accupakket. De aandrijflijn, motor en accu’s, zijn overigens afkomstig van VW. Dat kun je ook in het interieur zien, aan kleine details als de bediening van de automaat en die van de zijruiten. Ford heeft echter grotendeels een eigen, functioneel interieur, met zowel lichte als donkere kleuren. Prominent aanwezig is het 14,9 inch touchscreen, waarmee je wel heel veel moet regelen. Fysieke knoppen heeft de Ford bijna niet. Slim is dan wel weer dat het scherm in hoek te verstellen is en daardoor een afsluitbaar, onzichtbaar opbergvakje herbergt. Slim is ook de modulair in te delen middenconsole. De Ford laat zich fijn besturen en is een echte rij-auto, hoorden we van onze testers. Fijn zijn sommige assistentiesystemen, zoals de slimme ACC, die je ook met een veilige snelheid autonoom door bochten of over rotondes begeleidt. Jammer is de regeneratie in maar één stand.
Karakteristiek voor deze versie is natuurlijk de laadruimte van 1,5 kuub. Er is een klein opbergvak onder de vloer, waar de laadkabel in past. Het scheidingsrek heeft een dun raamwerkt en dat geeft goed zicht naar achteren. Fijn is de 35 cm ruimte tussen voorstoelen en het rek. Daar past wel een werkkoffer tussen. Echt jammer is de ‘vin’ in de laadvloer en andere bevestigingspunten van de achterbank, die wellicht ooit weer op zijn plaats moet. De vin vermindert echt het gebruiksgemak van de laadvloer.
Kia EV3 Cargo: Succesnummer nu ook voor kleintransport
De Kia EV3 was in 2025 lange tijd de bestverkochte personenauto. Dat zie je nog steeds als je om je heen kijkt onderweg: overal EV3’tjes. Het succes heeft een aantal oorzaken. Allereerst, het is een SUV-model, nog steeds erg populair. De vormgeving van de Kia is eigenzinnig. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de koplampen. En de aandrijflijn van Kia is erg goed, net als de functionaliteit in het interieur. Al die pluspunten zien we ook terug in deze Cargo-versie, die was uitgerust als Plus Advanced. Dat betekent aan de buitenkant onder meer fraaie 19 inch velgen en een schuifdak.
Van binnen is de Kia EV3 een fraaie mix van stijl en functionaliteit. Of misschien moeten we zeggen: functionele stijl. Het interieur is uitgevoerd in 50 tinten grijs, maar het geeft toch wat fleur ten opzichte van één tint grijs. Ook bij de Kia is er een prominent scherm, dat hoog op het dashboard staat. Het is onderverdeeld in drie segmenten en is prima te bedienen. Fijn is dat belangrijke functies als temperatuur, kaart, media en setup ook met (touch)knoppen op het dashboard te bedienen zijn. Lang leve de fysieke knop! Kia zet wel echt in op functionaliteit. Echt bruikbaar voor een zakelijke rijder is het uitschuifbare tafeltje.
De EV3 voelt wat rijden en bediening betreft wat zwaarder aan dan de andere twee auto’s, maar hij is het lichtst. De Kia heeft een echt doordachte bediening en prima handling onderweg. Hij heeft als enige van onze testauto’s een echte aan/uit knop.
Hij heeft ook als enige een frunk. De echte laadruimte zit natuurlijk achter het scheidingsrek. Dat heeft overigens dikke spijlen, niet optimaal voor het zicht naar achteren. De laadruimte heeft een groot vak, maar dat is niet diep genoeg voor de laadkabel. Die staat in deze EV3 Cargo in een tas achter de voorstoel, maar past ook in de frunk. Bijzonder is dat de Kia in de laadruimte wel vastzetrails heeft, maar geen sjorogen.
Volvo EX40 Cargo: Sjiek met een missie
Volvo is een merk dat we niet echt kennen van bestelauto’s. Daarom is het leuk om te zien dat Volvo Cars Nederland na de EX30 ook de EX40 als Cargo op de markt brengt. Daarbij is de EX40 Cargo op deze pagina echt brandnieuw. De EX40 is de elektrische versie van de succesvolle XC40 en daarom is de carrosserie een bekende. Het elektrische karakter is te herkennen aan de volledig dichte grille. De zwarte lakkleur geeft de auto een sjiek voorkomen. De EX40 is niet groter dan de andere twee testauto’s maar geeft wel meer breedte in de cabine en meer lengte in de laadruimte. Het interieur is kwalitatief goed, met mooie materialen die solide in elkaar zitten en slimme oplossingen. Zo zien we een uitneembaar afvalbakje in de middenconsole en een uitschuifbare stoelzitting. Het geeft de auto net wat meer comfort, al zien we wel dat de basis van de EX40 al wat ouder is dan van de andere twee auto’s. Zo zien we nog een (klein) pookje en een wat kleiner multimediascherm. Er zijn weinig fysieke knoppen en veel moet worden ingesteld via het scherm. Sommige essentiële informatie, zoals de kilometerstand, is daarom lastig te vinden. Doordat het scherm echt in het dashboard zit, vindt de auto al snel dat je ‘niet op let’ als je er even op kijkt en geeft dan een geluidssignaal.
De Volvo heeft een solide, volwassen rijgedrag. Echt wat je zou verwachten van dit merk. Volvo. Regeneratie is ook weer enkel in te stellen via het scherm. De ‘automatische’ stand werkt goed, al maakt het systeem soms andere beslissingen dan de gemiddelde automobilist.
De laadruimte is net als bij de Kia ingericht door Veth Automotive. De Volvo heeft echter wel een vak waar de laadkabel in past en beschikt over sjorogen. Als we een van de zijdeuren opendoen zien we ook nog eens een slimme opbergruimte onder de laadvloer. Dat is pas echt multifunctioneel! Voor al dat moois moet je wel betalen, want de Volvo is het duurst van ons testtrio.
Opzet & conclusie
Elk van de drie testauto’s is een moderne elektrische auto, al kun je bij de Volvo merken dat de basis ligt bij de XC40, die alweer 8 jaar oud is. Dan nog kun je merken dat bij alle testauto’s er net wat meer aandacht is voor comfort dan in de gemiddelde bestelauto. Ruimte in de cabine, kwaliteit van stoelen en verstelmogelijkheden van stoel en stuur is bij alle drie dik in orde. Het afscheidende rek naar de laadruimte is bij alle drie netjes geplaatst, zodat er achter de voorstoelen zelfs nog wat bergruimte overblijft. Opbergruimte voor grote spullen is beperkt, al heeft de Explorer een slim geheim vak en de Kia een uitschuifbaar schrijftafeltje. Handig als je onderweg bent.
Het gaat bij deze cargoversies natuurlijk om de laadruimte. Qua volume liggen de auto’s dicht bij elkaar. De Volvo heeft de langste laadvloer en als enige geen tildrempel aan de achterzijde. Die hogere laadvloer levert een mooie opbergruimte eronder op. Opletten: de ‘laadruimte’ heeft nog steeds de vormen van de personenauto. Dat betekent soms grillige vormen. Bij het meten van de breedte hebben we een gemiddelde genomen. Het is goed om zelf de laadruimte te bekijken om te zien of die past bij jouw vervoersbehoefte. Check ook de toegang via de zijdeuren. De Ford heeft het hoogste laadvermogen van ons testtrio, de Volvo mag het meeste aan een aanhanger hangen.
Ook de aandrijflijnen zijn modern. Er is veel vermogen en koppel, waardoor versnellen een eitje is. De verbruikstest vond plaats over een gevarieerde route van 62 km, onbeladen. Let bij de resultaten van de verbruikstest goed op. We merken dat er bij het laadproces tot wel 3 kWh/100 km aan energie verloren gaat. We hebben de geregistreerde kWh’s bij de laadpaal als uitgangspunt genomen, maar de waarheid ligt waarschijnlijk in het midden tussen paal en auto. Ook de laadtijden, met 20 of zelfs 30 minuten meer voor de Volvo dan de Ford en de Kia, zijn moeilijk om de vinger op te leggen.
Ook een punt van aandacht: deze auto’s staan geregistreerd als personenauto’s (M1). Dat zijn ze ook, personenauto’s waarvan de achterbank verwijderd is ten gunste van een cargokit. Maar, de achterbank kan ook weer terug worden geplaatst. Daarom betaal je bij deze ‘bestelauto’s’ ook als ondernemer de aanschafprijs inclusief BTW en (een beetje) BPM.
Tekst: Arjan Velthoven
Foto’s: Jan Lieftink
Fotolocatie: Groeiend Groen, Kilder – www.groeiendgroen.nl
