Bestelautotests

Nieuwe Sprinter vs. de rest: multitest 3,5 tonners

Het segment van de grote bestelauto’s heeft de laatste jaren flink wat vernieuwing gekend. Twee jaar geleden was er de nieuwe Volkswagen Crafter. Nu komt concerngenoot MAN met de TGE en is er ook de langverwachte Mercedes-Benz Sprinter. Veel nieuws dus. Tegelijk worden deze dieselbusjes verguisd om hun uitstoot, vaak ongewenst in de binnenstad. Hoe lang kunnen zij nog mee?

Een multitest van Bestelauto kun je niet zomaar organiseren, daar gaat een gedegen voorbereiding aan vooraf. Zo ook aan deze vergelijkende test. Het uitgangspunt was echter niet zo moeilijk. Het segment van de 3,5 tons bestelauto’s is de afgelopen jaren flink vernieuwd, met eerst de Volkswagen Crafter, vorig jaar de MAN TGE en dit jaar de Mercedes-Benz Sprinter.

De Sprinter is echt brandnieuw, ons testmodel had nog niet eens 500 km op de teller staan. De Sprinter is er nu ook in een voorwielaangedreven versie en hij heeft dan standaard een automatische versnellingsbak met maar liefst 9 versnellingen. Voorwielaandrijving en een automaat, en het liefst een L2H2 configuratie, dat legden we ook aan andere importeurs voor. Uiteindelijk kregen we vier auto’s op de redactie: de Ford Transit 2ton, de MAN TGE, de Mercedes-Benz Sprinter en de Opel Movano. Is het aanbod in dit segment niet groter? Jazeker, maar soms is er sprake van doublures (de MAN TGE en VW Crafter zijn in essentie hetzelfde, de Renault Master/Opel Movano/Nissan NV400 ook), en soms zijn auto’s domweg niet leverbaar. Fiat, Citroën en Peugeot maken samen een gedegen besteller, maar konden vreemd genoeg geen van alle een passende auto leveren voor deze test. De Iveco Daily dan? Dat is echt typische achterwielaandrijver, die pas begint bij 3,5 ton. Nee, we doen het met dit kwartet, dat interessant genoeg ook allemaal voorzien is van een automatische transmissie.

Ford Transit 350 L3H2 Trend

De Ford Transit is de grootste besteller van Fords Transit-range, en waar de andere auto’s daarvan allemaal een eigen naam hebben (Courier, Connect, Custom), gaat de auto op deze pagina als ‘Transit 2-tons’ door het leven. De Transit is in deze vorm alweer vijf jaar op de markt. Hij doet het goed, maar is geen absolute topper in de verkoop. Hij is mede ontworpen voor de Amerikaanse markt en dat kun je zien aan zijn forse grille. Deze geeft hem een robuust en solide voorkomen. Voor modeljaar 2019 is het front van de Transit 2-tons licht aangepast. De Transit in deze test is een L3H2-specificatie met een wielbasis van 375 cm. Aan de achterzijde zien we grote opstaptredes, en dat verraadt al wat we aantreffen in de laadruimte. Deze Transit is door Gefco ingericht als pakketbus, echt voor DHL of PostNL. Het tussenschot heeft een deurtje voor snelle toegang tot de laadruimte. Het is echt een praktische inrichting, wat nog verbeterd wordt door bijvoorbeeld goed led-licht en 270 graden openslaande deuren. De Ford is het zwaarst en heeft daarom ook het laagste laadvermogen. Het laadvolume is gemiddeld in dit gezelschap. De Ford voelt ook zwaar aan tijdens het rijden. De wat zware besturing draagt daar zeker aan bij. In het interieur treffen we slimme vindingen aan. Veel opbergruimte bijvoorbeeld, inclusief houders voor 1,5 liter flessen, maar ook voorruitverwarming en (optionele) stoelverwarming. De ergonomie en het comfort in de cabine zijn eigenlijk best goed voor elkaar, maar toch kiest Ford voor volgend jaar voor lichte aanpassingen in het interieur. Zo komt er bijvoorbeeld een nieuwe multimedia-unit met zo’n rechtopstaand tabletscherm in het dashboard. De Ford heeft de 2.0 EcoBlue motor met 130 pk, gekoppeld aan een SelectShift 6-gangs automaat. De motor en transmissie kunnen goed meekomen als het gaat om acceleratie en geluid in het interieur. Hij heeft het hoogste koppel, maar lust helaas ook de meeste diesel tijdens onze verbruikstest. Daar laat de Ford echt een steekje vallen.

MAN TGE 3.140

MAN is misschien een wat onbekende naam in bestelautoland. Dat klopt: MAN maakt voornamelijk trucks, de TGE is de eerste bestelauto die het merk op de markt brengt. Dat gebeurt in samenwerking met Volkswagen, dat tot hetzelfde concern behoort. De TGE is duidelijk familie van de Volkswagen Crafter. Technisch zijn de auto’s gelijk, maar de MAN heeft wel een eigen gezicht, compleet met grille met het eigen logo. MAN zet de TGE wat anders in de markt als de Crafter, meer als kleine truck dan als bestelauto. Dat gaat goed, want de TGE krijgt flink wat aandacht van de markt. De TGE is bijna zes meter lang en is dan ook een L3, maar technisch een L2. De wielbasis is namelijk met 364 cm de kortste van ons testkwartet. De cabine van de TGE is net als die van de Crafter: heel modern, met veel slimme opbergruimtes boven op het dashboard. Handig is de rand aan de voorzijde van het dashboard, waar je kleine zaken even kwijt kan. De stoel achter het stuur zit prima en heeft ErgoComfort. Dat betekent veel mogelijke instellingen en comfort. De bijrijdersbank heeft een omklapbare leuning en flink wat ruimte onder de zitting. Op het stuur vinden we tal van knopjes, onder meer voor de cruise control. De handen hoeven tijdens het rijden amper van het stuur. Dankzij elektro-hydraulische besturing stuurt de MAN lekker licht. De laadruimte van de TGE is de langste van alle hier geteste auto’s. Ook als het gaat om het laadvolume en het laadvermogen scoort de TGE prima. Nog beter wordt het als we op weg gaan met de auto. Hij is lekker fel op het gaspedaal, al is de 2.0 TDI met zijn 140 pk niet eens de krachtigste in deze test. Net als alle andere bestelauto’s in dit vergelijk heeft de TGE een automaat, eentje met maar liefst acht gangen! Het zorgt ervoor dat de aandrijflijn heerlijk soepel is en dat het in de cabine lekker stil is. Nooit doet de automaat een misstap. De aandrijflijn scoort ook goed tijdens de verbruikstest en maakt al met al een daverende entree.

Mercedes-Benz Sprinter 314 CDI L2 FWD

De Mercedes-Benz Sprinter is misschien wel de belangrijkste nieuwe bestelauto van 2018. Mercedes-Benz beloofde een ‘holistische’ auto die een plek zou kunnen krijgen in het ‘Internet of Things’. Daar zie je aan de buitenkant van onze testauto niets van. De neus van de auto is wat ronder en vriendelijker. Verder ziet de auto er redelijk standaard uit. Het interieur is volledig vernieuwd. Het dashboard heeft verrassend veel opbergruimte en verschilt wat betreft indeling per uitvoering. Opvallend is het rechtopstaande gedeelte, met daarin het MBUX-multimediasysteem met 7 inch screen. Groter kan ook, dan beslaat het scherm de totale unit en is er spraakbediening mogelijk. Maar in deze auto kun je wel ‘Hallo Mercedes’ roepen, maar dan gebeurt er niets en sta je dus voor gek. De bediening van de 9G-tronic automaat, standaard op elke voorwielaangedreven Sprinter, zit aan de stuurkolom. Op het stuur tal van knopjes, inclusief exemplaren waarmee je zowel door het display als door MBUX kan swipen. Optioneel is er ook nog PRO, waarmee je helemaal smart en connected bent. Dat had ons testmodel echter niet, waardoor de Sprinter eerder een degelijke, zelfs dagelijkse indruk maakte dan een heel futuristische. In dit testgezelschap kan de Sprinter echter uitstekend meedoen. Ook al staat hij te boek als een ‘L2’, hij heeft de langste wielbasis van het testkwartet. Dat zie je ook terug in het laadvolume. De Sprinter is wel zwaar en dat vind je terug in het laadvermogen, waar hij in deze specificatie niet top scoort. De rij-eigenschappen van deze auto zijn wel prima. De voorwielaandrijving is dus nieuw, maar de motor is de vertrouwde OM651, in dit geval met 143 pk. Het koppel van de auto is met 330 Nm het laagst, maar dat gaat niet ten koste van de prestaties. De nieuwe 9G-tronic is een genot om mee te rijden, naar schakelen heb je geen omkijken meer. Het brandstofverbruik is prima voor elkaar en in het interieur blijft de decibelmeter steken op maximaal 72 dbA, het laagste geluidsniveau van alle testauto’s.

Opel Movano 2.3 CDTi BiTurbo L2H2 FWD

De Opel Movano is een wat onderbelichte bestelauto. Hij is er ook als Renault Master, maar wordt daardoor in verkoopcijfers sterk overvleugeld. Een andere variant is de Nissan NV400. De Movano kwam naar onze redactie in een Pearl Black lakkleur, en in de configuratie L2H2. Daar hadden we ook om gevraagd, maar bij inspectie bleek dat ‘L2’ bij Opel minimaal 38 cm korter is dan bij andere merken. De wielbasis is met 368 cm dan wel weer gelijk, maar in de laadruimte is de laadlengte slechts 312 centimeter. Goed opletten dus bij het bestellen! De Movano heeft een voorkomen dat nog altijd modern overkomt, maar het valt niet te ontkennen dat het concept nu wel wat achterblijft bij de nieuwste bestelauto’s uit deze klasse. Dat valt vooral op tijdens het rijden, waar de auto wat betreft onderstel veel minder verfijnd is dan de andere drie. Ook hoorden we nog weleens wat piepjes en kraakjes uit de carrosserie komen. De 2.3 diesel BiTurbo-motor, afkomstig van Renault, presteert prima, al komen de 170 pk niet naar voren bij acceleratietests, en zijn we van de karakteristiek van de zesgangs automaat TecShift niet echt onder de indruk. Die wil nog eens twijfelen over de in te leggen versnelling. Motor en transmissie samen doen het overigens prima als het gaat om brandstofverbruik. De Opel is de lichtste van alle hier geteste auto’s, en dat betaalt zich terug in het hoogste laadvermogen. Ook het aanhangwagengewicht is dik in orde. Het interieur van de Opel mag dan niet meer helemaal up-to-date zijn, het is wel slim ingericht, met onder meer een documentenhouder en een laptoptafel. Aan het multimediascherm tegen het plafond hebben we nooit kunnen wennen, de wide view-spiegel in de zonneklep rechts vinden we nog altijd onbruikbaar. De Opel Movano kan in deze test nog best goed meekomen, maar de jaren gaan tellen. Deze Movano zal ook de laatste zijn in samenwerking met Renault, want Opel hoort tegenwoordig bij PSA. De volgende generatie Movano zal dan ook ontwikkeld worden in samenwerking met Peugeot en Citroën.

 

Conclusies

Omdat de specificaties van de hier geteste auto’s grotendeels gelijk zijn, is het goed vergelijken, en dat hebben we in onze testweek dan ook volop gedaan. Alle auto’s hebben viercilinder dieselmotoren met een inhoud van 2,0 tot 2,3 liter. De Ford (130 pk), de MAN (140 pk) en de Mercedes (143 pk) liggen qua motorvermogen dicht bij elkaar, de Opel steekt er met 170 pk bovenuit. De Opel is echter niet bijzonder rap, ondanks zijn koppel van 385 Nm. Zijn TecShift automaat is nogal twijfelachtig. De SelectShift van Ford voldoet, de achtgangs automaat van MAN en de negengangs automaat van Mercedes-Benz schakelen fantastisch. Hier geldt duidelijk: hoe nieuwer, hoe beter. Als het gaat om laadvolume, steken de MAN en de Mercedes er ook weer bovenuit. De Opel heeft hier duidelijk last van zijn beperkte laadlengte. Die is slechts 312 cm. Wil je in plaats van een L2 een L3 bij Opel, krijg je er meteen 60 cm laadlengte en 65 cm wielbasis bij. Wel heel veel. De Opel scoort wel het hoogste met zijn laadvermogen, de MAN volgt als tweede met 103 kg minder. De nieuwe Sprinter heeft een aanhangwagengewicht van slechts 2000 kg, de Ford slechts 1900 kg.

Hybrid
In onze verbruikstest hadden we een nogal ongebruikelijk resultaat. De Opel, met de zwaarste motor, won deze, maar de MAN en de Sprinter verbruikten echt maar drie druppels minder. Verwonderlijk dat het (dit keer) zo dicht bij elkaar lag. De Ford blijft als enige achter in de verbruikstest. Jammer voor nu, maar goed om te weten is dat er volgend jaar een update komt van de EcoBlue dieselmotoren, en dat er zelfs een MildHybrid systeem komt, dat mede de aandrijving ontlast. Het moet zorgen voor 2 tot 4 procent minder brandstofverbruik (WLTP). Kijken we naar CO2-uitstoot, dan is de Opel het schoonst en de Mercedes het minst schoon. Maar ja, diesel zit een beetje in het verdomhoekje, al kun je nog moeilijk zonder op de lange afstand. Wie alleen maar pakjes bezorgt of in de regio rijdt, kan wellicht ook kijken naar een elektrische bestelauto. Die komen in rap tempo op de markt en van dit testkwartet zijn de MAN en de Mercedes al met elektrische aandrijving verkrijgbaar.

Bekijk onderstaande PDF voor het volledige artikel inclusief alle metingen en tabellen.

bestelauto_multitest_3.5tonners_2018

Tekst: Arjan Velthoven | Foto’s: Jan Lieftink, www.janlieftink.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.